Serdecznie zapraszamy do obejrzenia zdjęć gwiazd z ich opisem pochodzących z albumu naszego Podopiecznego z rodziny po stracie, którego pasją jest astrofotografia. Adrian ma 16 lat i od dłuższego czasu interesuje się astronomią – dziś ostatnia seria zdjęć z opisem.
M13 (Gromada kulista w Herkulesie)
Messier 13 to jedna z najjaśniejszych gromad kulistych na północnym niebie, położona w odległości około 2225 tysięcy lat świetlnych. Składa się z setek tysięcy bardzo starych gwiazd, silnie związanych grawitacyjnie w zwartą strukturę. Jej wiek sprawia, że dominuje w niej populacja gwiazd ubogich w cięższe pierwiastki. W centrum gromady gwiazdy są bardzo gęsto upakowane, co wynika z długotrwałej ewolucji dynamicznej. Zjawisko segregacji masowej powoduje, że cięższe gwiazdy migrują w stronę środka. M13 jest klasycznym przykładem stabilnego, bardzo starego układu gwiazdowego. W sprzyjających warunkach można ją dostrzec nawet przez niewielkie teleskopy jako jasną, mglistą kulę.
Jowisz
Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego i znajduje się około 5 AU* od Słońca. Zbudowany jest głównie z wodoru i helu, bez stałej powierzchni w klasycznym sensie. Jego atmosfera składa się z pasm chmur poruszających się w przeciwnych kierunkach, co tworzy charakterystyczny wzór. Najbardziej znanym elementem jest Wielka Czerwona Plama, ogromny układ burzowy trwający od setek lat. Planeta posiada także rozbudowany system księżyców, który przypomina miniaturowy układ planetarny. Silne pole grawitacyjne Jowisza wpływa na dynamikę wielu obiektów w Układzie Słonecznym. Jest on ważnym strażnikiem wewnętrznych planet.
*AU (Astronomical Unit) – to średnia odległość Ziemi od Słońca.
Saturn
Saturn jest drugą największą planetą Układu Słonecznego i znajduje się około 9,5 AU od Słońca.
Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest rozbudowany system jasnych pierścieni zbudowanych z lodu, pyłu i fragmentów skał. Atmosfera planety składa się z warstw chmur oraz silnych wiatrów osiągających bardzo duże prędkości. Saturn posiada liczne księżyce, z których największy, Tytan, ma gęstą atmosferę i jeziora ciekłych węglowodorów. Planeta odgrywa ważną rolę w badaniach procesów zachodzących w atmosferach gazowych gigantów.
Księżyc
Księżyc jest naturalnym satelitą Ziemi, krążącym w średniej odległości około 384 400 km. Jego powierzchnia jest silnie poorana i pokryta kraterami powstałymi w wyniku bombardowania meteorytowego. Jasne obszary to głównie stare wyżyny, natomiast ciemniejsze maria to zastygłe pola lawowe. Brak atmosfery sprawia, że ślady geologiczne pozostają niezmienione przez miliardy lat. W obrazie fotograficznym widać wyraźne różnice jasności wynikające z różnego składu i struktury skał. Księżyc powoli oddala się od Ziemi, co wpływa na dynamikę pływów i stabilność osi obrotu naszej planety. Jest to jedno z najlepiej zbadanych ciał niebieskich w Układzie Słonecznym.
